Zaterdag 18 juli zijn we met een grote groep naar Zambani Rock geweest, dat is een Rots in Kitui, op 15 min rijden vanaf de stad. Beneden aan de rots meld je je bij het kantoor, en dan kun je voor 200 Ksh= ongeveer 2 euro de rots beklimmen.

De trap zag er van veraf al niet erg stevig uit, zodra we begonnen met lopen, begon de trap te kraken .. Ben niet snel bang, maar had nu wel even een momentje dat ik dacht is dit wel zo verstandig Door de treden kon je naar beneden kijken, en het allerlaatste stuk was een soort van loopbrug tussen de trap en de rots…

Dit is zeker niet geschikt voor mensen met hoogtevrees ;)

Je hebt hier een prachtig uitzicht over de Kitui, om 7 uur hebben we de zonsondergang bekeken. Bovenop hebben we de rots de taxi gebeld, deze zou er binnen 15- 30 min zijn..

1,5 uur later stonden we nog wachten, gelukkig bleek het daarna niet lang meer te duren, helaas kwam er maar 1 taxi in plaats van de 2 taxi’s die we hadden besteld.

Toen zijn we met zijn 7en in deze taxi gegaan, waarbij de bodemplaat de grond enkele keren heeft geraakt, maar dit is Kenia dus dat kan allemaal.

S avonds zijn we met dezelfde groep (+ Carlijn) uiteten geweest bij Bavaria Restaurant.

Na het eten voor de allerlaatste keer naar Riverside stappen, om 5 uur was ik thuis.

Zondagmiddag kwam onze buurjongen vragen of we op zijn verjaardag kwamen.

BM werd 11 jaar en hij had alle buurkinderen uitgenodigd

Jasper en ik zijn samen even op zijn feestje geweest.

Echt heel leuk om dit ook een keer mee te maken, zijn moeder had 2 grote flessen ranja en taart gekocht, er was zelfs een fotograaf uitgenodigd.

Er worden veel in scène gezette foto’s gemaakt, zoals van het taart aansnijden en 1 grote foto waar de jarige met alle gasten van zijn feestje opstaat.

Maandag zijn we aan het verslag begonnen. Dinsdag een rustig dagje.

Woensdag ben ik met Alex en Makau naar Ngomoni terug geweest. Ongeveer 1,5 uur rijden met de taxi, hier heb ik de laatste ontbrekende foto’s kunnen maken voor het verslag en hebben de evaluatie opgehaald bij de community.

S Avonds hebben Jasper en ik gegeten bij onze buren, en heb ik samen met Jasper voor het eerst een kip geslacht. Jakkes dat is niet fijn om te zien…

De buurvrouw moest ontzettend lachen om mij, en kon haast niet geloven dat ik nog nooit in mijn leven een kip had geslacht.

Ik heb wel de veren geplukt, dat is trouwens een ontzettend irritant werkje.

Donderdag nog even naar Sasol geweest, mail kunnen bekijken en de tas gepakt voor Nairobi.

Vrijdagochtend om 8 uur de matatu naar Nairobi gepakt, we vertrokken om kwart voor negen, dit komt omdat de matatu eerst vol moet zitten ( vol= 14 mensen)

Deze keer langs Thika gekomen, onderweg zie je allemaal kassen met rozen, deze weg hadden we nog nooit eerder genomen, normaal gaan we langs Machakos, bijzonder om dat te zien. De chauffeur bleek niet zo goed te kunnen rijden, 2 keer een bijna ongeluk, een stukje spookrijden en zelfs een stukje rally rijden, met een busje over 1 grote zandvlakte.

Dit laatste kwam waarschijnlijk omdat hij geen vergunning had om over de weg te rijden, dus heeft hij een stukje afgesneden om de politie te kunnen ontwijken.

Rond half 12 in de buitenwijken van Nairobi, een uurtje later waren we op de matatu standplaats, doordat heel Nairobi vaststaat. Er staan verkeerslichten maar niemand doet daar wat op uit, op de grote kruispunten/ rotondes staan agenten het verkeer te regelen, niet dat dit echt helpt. Verder loopt en fietst iedereen tussen de file door.

Onderweg naar het centrum kom je langs de ene grootste sloppenwijk van Afrika, alleen Johannesburg moet een grotere hebben.

Zover als je kunt kijken zie je golfplaten en afval waarmee de “huisjes” zijn afgedekt. Verschrikkelijk !!

Vanaf de matatu standplaats een taxi naar het hotel, ook dit betekend weer in dezelfde file staan, snel wat spulletjes kunnen droppen in het hotel en daarna weer terug de stad in om het visum te verlengen.

Om 3 uur waren we terug in de stad om het visum te verlengen..

Wat we ook hier weer hebben meegemaakt is geweldig.

Je meld je bij het eerste loket om je visum te verlengen, dan sturen ze je terug om 2 A4tje met informatie in te vullen, naam, reden van verblijf, aankomst, vertrek dat soort dingen.

Dan lever je het in en betaal je het totale bedrag van 22 euro, wat later blijkt dat je maar 2 euro betaald voor de stempel en de 20 euro als administratiekosten worden gerekend.

Voor die 20 euro mag je nog 3 keer heen en weer tussen het loket, en worden je vingerafdrukken genomen.

In een klein kantoortje zat en vrouw op ons te wachten, een voor een worden we naar binnen geroepen, en drukt deze vrouw, met witte handschoenen aan, je vingerafdrukken, en je hele handdruk om een groot vel papier.

10 min later sta je met pikzwarte vingers weer buiten en mag je in de wachtruimte je vingers schoonmaken met terpentine

Dan duurt het nog ongeveer 20 min voordat je je paspoort terugkrijgt.

Ik werd naar voren geroepen als mevr. Sniper hahah ook erg hilarisch.

Hierna zijn we met zijn allen naar het Hilton hotel geweest, om souvenirs te shoppen, en hebben we op het dak 28 verdiepingen tellende Conference Center de stad kunnen bekijken.

Daarna was het tijd om naar het Restaurant te gaan.

We hadden bij het Carnivore gereserveerd, hier kun je voor 20 euro onbeperkt eten.

Je merkt meteen dat het super toeristisch is, ik voelde me hier voor het eerst echt toerist.

Het eten was heerlijk, maar echt veel te veel voor mij…

Heb ik de laatste 2,5 maand niet zoveel gegeten, en merk dat ik ook niet meer zoveel kan eten.

Na het eten zijn we eerst wat wezen drinken in de naast gelegen Simba Saloon, en hebben we rond 1 uur de taxi gepakt naar de stad, hier zijn we wezen stappen in the Loft.

Ontzettend gave lounge bar. Om 5 uur waren we terug in het hotel.

Zaterdag om 8 uur zaten we met de Die- hard club van shoppers alweer aan het ontbijt.

Goed stevig Engels ontbijt, met gebakken ei, toast, pannenkoeken en een worstje.

Lekker gegeten.

Om half 9 de taxi naar de souvenirshop, onderweg voelde ik me al niet echt lekker.

De 2 shops heb ik niet van binnengezien, onderweg besloten om terug naar het Hotel te gaan, ik was behoorlijk misselijk.

Omdat we met zijn allen al 2,5 maand bijna geen vlees hadden gegeten, kon je dit merken. De darmen maakten overuren…

2 straten voor ons hotel kwam er een vies luchtje voorbij, en begon ik spontaal over te geven. (uit het raam van de auto)

Daar ging mijn hele ontbijt.

Goh wat was dit ontzettend gênant, op de achterbank werd hard gelachen om deze actie.

De taxichauffeur stopte gelukkig, en ik sprong uit de auto.

Het luchtte wel op, daarna voelde ik me kiplekker en ben ik toch mee geweest naar de markt.

S avonds een lekkere pizza gegeten en om half 7 met de matatu terug naar Kitui.

Om half 10 was ik thuis, en ben ik meteen lekker in bed gekropen.

Vandaag hebben we de hele dag zonder stroom gezeten, en heb ik niet zoveel kunnen doen.

Morgen het verslag inleveren, en donderdag terug naar Nairobi.

Vrijdag begint onze vakantie, waar we het eerste weekend in tenten slapen in Masai Mara…

(met een Ranger tussen de leeuwen)

Tot over 13 dagen,

Update van de laatste 4 weken:

Tijdje niets kunnen posten, lange dagen gemaakt met bouwen, (onze bouwlocatie ligt op ongeveer 1 uurtje lopen van ons huis) en veel storing op het internet, maar nu toch een berichtje vanuit Kitui

Nog 4 weken en dan ben ik weer terug in Nederland, ben inmiddels wel met aftellen begonnen, het bouwen zit er bijna op, en heb wel weer zin om terug te gaan…

Maandag 13 juli nog 1 dag bouwen, en dan hebben we 15 Jiko’s afgerond.

Op de planning staan nog 2 Jiko’s te testen, en het bezoek aan 2 Energy projects in Kitui.

Zaterdag 18 juli is een bezoekje aan Zambani Rock gepland, vanaf 20 juli gaan we het verslag afmaken.

Vrijdag 24 en zaterdag 25 juli verblijf ik in Nairobi om mijn visum te verlengen, de laatste week van juli staat mijn vakantie gepland.

Jasper heeft besloten de laatste weken van ons verblijf in Kitui te blijven, zodat ik op zoek moest naar een nieuw vakantiemaatje, gelukkig heb ik die gevonden.

Ik ga samen met de meiden van het labteam ( Mara, Mariska en Carlijn) en 1 jongen (Melchior) van het civiele techniek team mee op Safari voor totaal 8 dagen, vanaf 31 Juli begin ik met 3 dagen Masai Mara, daarna Lake Nakuru, Lake Bogoria, Nyahururu (watervallen), en als laatst Nanyuki (plaatsje aan de voet van de Mount Kenya)

Helaas geen Mombasa, maar gelukkig wel op vakantie.

 Zaterdag 20 Juni een Afrikaanse bruiloft meegemaakt, de broer van Alex trouwde in de kerk. Het is hier namelijk gebruikelijk om te trouwen voor de wet, maar niet voor de kerk. dat kost te veel geld. Zijn broer heeft hier 7 jaar voor gespaard, maar echt geweldig om dat mee te maken.

Alle buurvrouwen koken, en de hele buurt brengt bordjes en stoelen. Er wordt gekookt voor alle gasten, voor 250 mensen !!

De dag begon om 10 uur, waar ze bij de basisschool in de buurt genoeg ruimte hadden voor een openlucht dienst.

Veel Kamba muziek, en dans... Na de trouwplechtigheid is er gelegenheid om de cadeau's aan te bieden, iedereen komt naar voren en houdt een persoonlijk verhaal bij het cadeau. Bij de cadeautjes moet je je geiten, kippen en huishoudartikelen voorstellen..

Savonds zijn we rond 7 uur naar huis gegaan, maar het feest is tot in de kleine uurtjes doorgegaan ..

Maandag 22 Juni zijn we begonnen met de introductie bij de community, hele dag op pad geweest om 5 geschikte plaatsen te vinden om de laatste 5 Jiko’s te bouwen.

De locatie waar we gaan bouwen is Kitui Central, Isaangwa sub location.

Een plek was al gereserveerd voor Alex, onze buddy, zijn oude Jiko, de eerste gebouwd door Sasol gaan we aanpassen aan het huidige concept.

We hebben 3 gezinnen gevonden, en een basisschool, dit zal meteen de eerste keer worden dat Sasol het project voor een instituut gaat bouwen.

Op de basisschool zitten 250 kinderen, die nu tussen de middag warm eten kunnen krijgen.

Op dit moment moeten de kinderen naar huis gaan om te eten, doordat er geen goede keuken was en helaas ook doordat de regering geen geld beschikbaar stelt voor eten op basisscholen (door de langdurige droogte)

Zodra er weer voedsel wordt geleverd kan er met de nieuwe Jiko gekookt worden.

Dinsdag hadden we een dagje vrij, zodat de community zich kon voorbereiden op onze komst.

Ze zorgen dat er genoeg water is, zand, 250 bakstenen, 1 zak cement en kleine kiezelsteentje om het cement mee te versterken.

Woensdag begonnen met nr 11, deze hebben we vrijdag afgerond.

Zaterdag 4 Juli een dagje met Mara, Mariska, Carlijn en Melchior naar de markt in Machakos geweest, we zouden gaan kijken voor handgemaakte tassen, maar de vrouw waar we speciaal voor kwamen was er vandaag niet, meer dan 3 uur in een Matatu gezeten om naar Machakos te komen is ze er niet, beetje jammer….

Zondag dan ook de hele dag bij moeten komen van de busrit van zaterdag, dat is geen pretje meer dan 6 uur in een busje zitten.

Helaas geen zwembad, het was weer bewolkt.

Woensdagavond bericht dat mijn pakketje aangekomen was, na 3 weken onderweg te zijn geweest heb ik een volledig overlevingspakket van mijn ouders gekregen. (snoepjes, jam, sausjes, thee, toast, soep, watjes, strandballen enz…)

Savonds bleek het postkantoor al dicht te zijn, heb ik het donderdagochtend opgehaald.

Bij de voordeur een vervelende verrassing, ik kreeg het slot van onze voordeur niet meer open, en mijn huisgenoten waren nog op de markt …

Heb een uurtje voor de deur gezeten, totdat ze terug kwamen, en bleek dat ook de andere sleutels het niet deden.

Onze buurman (politieagent) denkt aan een poging tot inbraak, en heeft het slot opengebroken.

( 2 weken geleden zijn er overdag 8 jerrycan’s van de buurvrouw, een mantelpak van de waslijn van de andere buurvrouw, en een trainingsbroek en een paar shirts van mijn huisgenoot gestolen)

Vandaag hadden we onze meeting.

Tijdens de meeting verteld elk team hoe ver ze zijn, wat ze hebben gedaan, nog gaan doen, en of ze het target gaan halen. We hadden bezoek van de big boss van Ex- change, hij verblijft voor 10 dagen in Kenia om nieuwe projecten en de vooruitgang te bespreken.

Ik zal proberen de volgende keer iets sneller een berichtje te posten, kreeg namelijk al smsjes wat ik op dit moment aan het doen ben, en hoe het met me gaat.

Leuk dat er nog steeds zoveel mensen zijn die mij volgen,

Tot over 29 dagen,

Groetjes Nienke

Speciaal voor mijn neef Tom

Gefeliciteerd met je VWO diploma !! het kaartje is onderweg ;)

 Uiteindelijk is onze laatste week maar 1 dag geworden.

Jasper en ik waren op zondag nog steeds ziek, allebei buikpijn.

We denken toch dat de geit van vorige week de boosdoener is geweest, hele weekend koorts en buikpijn gehad.

Zaterdag het zwembad overgeslagen, op zondag besloten dat we nog niet terug zouden gaan, uiteindelijk was het maandag nog niet beter en hebben we er nog 1 vrije dag achteraan geplakt

Maandagavond belde onze buddy, we moeten op dinsdag terugkomen, sleutel van het “hotel” inleveren, matrassen ophalen en de kamer verder leegmaken.

Onze buddy’s hebben de dagen dat we niet in Ngomoni waren hard doorgewerkt en nr9 en 10 afgemaakt, zodat we nu ons target hebben gehaald !!!

Aai 2,5 uur in een matatu zitten schommelen als je je niet lekker voelt,hier zag ik dinsdagochtend dan ook wel tegenop.

De busrit was eigenlijk best prima, we kregen een VIP plek naast de buschauffeur.

Voor de laatste keer de klamboe ophangen in Ngomoni.

‘s Avonds ben ik bij Margret en Benson op bezoek geweest, het gezin waar we de 4^e Jiko hebben geplaatst.

Benson is 18 jaar en woont bij zijn tante Margret, zijn moeder en oom werken in Mombasa omdat daar meer werk is, en zijn vader is al heel lang geleden overleden.

Ik had nog een cadeautje voor Benson, zijn slippers waren namelijk kapot, en voor 65 cent heb ik nieuwe kunnen kopen, en die had ik nog niet kunnen geven.

Hij liet zijn oude slippers meteen staan, en begon vol trots zijn nieuwe slippers aan de rest van de familie te showen.

Benson was gestopt met school omdat er geen geld meer voor was.

Ik heb hem 20 euro gegeven, hiervan kan hij weer 2 jaar naar school, hoorde nu ook van hem dat hij zijn basisschool wel had afgemaakt, en dat hij nu kon beginnen met de secondary school. Ik hoop dat er nu een betere toekomst in zit dan dagelijks water halen bij de rivier en de zware klusjes bij huis opknappen.

Margret en Benson waren erg dankbaar, ik moest wel blijven eten, en kon zelfs blijven slapen. In de tussentijd terwijl Margret de Chapati (pannenkoeken) aan het bakken was op haar nieuwe Jiko, heb ik de nichtjes en neefjes van Benson geholpen met huiswerk.

’s Avonds laat hebben ze me samen terug gebracht in het donker.

Woensdagochtend om 7 uur terug naar Kitui in de matatu, het hele dorp was uitgelopen om ons uit te zwaaien, echt super leuk.

Donderdag een meeting bij Sasol, melden dat we de 10 Jiko’s hebben afgerond en de planning voor de aankomende weken doorspreken.

Jasper voelde zich zieker dan de vorige dagen, en we zijn toch met hem naar het ziekenhuis gegaan. Hier hebben ze meteen op Malaria getest, en het was positief.

Jasper heeft Malaria Tropica :S en heeft pijnstillers, antibiotica en medicijnen tegen malaria meegekregen. 

Ik heb ook meteen een test laten doen, gelukkig zei de dokter dat ik healthy was.(erg fijn om te horen)

’s Middags naar de markt geweest, en veel fruit voor Jasper gekocht.

Vrijdag een rustig dagje rondom huis. Boodschappen doen, en de was.

En een cadeautje kopen voor de bruiloft.

Morgen hebben we bruiloft van de broer van Alex (onze buddy)

Alex is zelf ceremoniemeester, en is de afgelopen 2 dagen druk in de weer met alle voorbereidingen, hij is de oudste zoon en heeft ons uitgelegd dat het dan zijn taak is alles te regelen.

Lijkt me echt helemaal gaaf om een Keniaanse bruiloft mee te maken

Vandaag zitten we precies om de helft, nog 50 dagen en dan zijn we alweer in Nederland.

Groetjes 

Donderdag 11 Juni

Terug naar Kitui met de Jeep, omdat Jasper ziek was, een dagje eerder dan gepland.

Woensdag hebben we geit gegeten die al een dag oud was, en waarschijnlijk toch niet helemaal goed was, dit hoorden we pas toen we het al op hadden, dat was wel een beetje jammer.

We hebben de afgelopen weken tot nr 8 kunnen bouwen, en gaan nog 1 week terug daarna blijven we in Kitui vanaf de 19^e.

De planning is dan 1 week introductie bij de community, en vanaf de 2e week bouwen in Kitui. We gaan er dan nog 5 maken.

Kleine terugblik:

Zaterdag 6 Juni zijn we naar Mysterious Hill geweest, dat was echt een aanfluiting. Vooraf hadden we de omschrijving gekregen dat het om een berg ging waar het water omhoog zou stromen, zwaartekracht was daar niet aanwezig.

Aangekomen bleek het een doorgaande weg van Kitui naar Nairobi te zijn, waar een aantal jongens in de berm staan en dan een kannetje water over de weg gooien en dan zie je dat het water niet naar beneden loopt maar naar links ipv omhoog. Tja dit kwam omdat de weg afliep, en ze vroegen er ook nog geld voor.

Zit je 2,5 uur in een bus om iemand een liter water over de weg te zien gooien, en serieus er zijn Kenianen die dit geloven.

Op de terugweg een pauze ingelast, de bus was stuk, de deur ging niet meer dicht, helaas zat ik naast de deur. De bijrijder heeft tot we bij de garage kwamen de deur vastgehouden door het raam haha

Dat kan hier ook allemaal.

En avonds zijn we met een groep uitgeweest in DE club van Kitui Riverside.

Was zo gezellig dat we pas om 5 uur in de taxi terug zaten, 1 klein minpuntje is dat mijn huisgenoot Marcel is bestolen. Hij is ongeveer 5 euro kwijt, gelukkig had hij het net op tijd door en kon hij zijn telefoon nog terug drukken in zijn zak.

En dat allemaal door een vrouw, dat was een zware tegenvaller voor de mannen.

Dinsdag 9 Juni (Ngomoni) waren we de hele dag vrij, de stenen waren niet afgeleverd. We zijn de hele dag met Benson mee geweest. Benson hielp ons bij het 4^e gezin.

We zijn met de ezels inclusief kar naar Kawisuni Market geweest, een groter plaatsje verderop. Bij een groter plaatsje hoop ik altijd nog  een klein beetje op Enschede, en dan een winkelen bij de bijenkorf en een broodje eten bij La place..

Helaas bestond Kawisuni uit 30 winkeltjes waar ze rijst, bonen, Ugali en kleding verkopen, de standaard Afrikaanse dingen.

Volgende week zitten we op de helft, nog 7 weken te gaan, en nu ga je het eten en het warm douchen toch wel missen. ( en natuurlijk familie en vrienden)

Vrijdag 12 Juni, Melchior was jarig en we gingen uiteten bij Bavaria Restaurant.

Een Westers restaurant, waar bijna nooit klanten zitten omdat het te duur is.Voor een maaltijd inclusief drinken betaal je ongeveer 750 Shilling= 7,5 euro..

Je kunt er wel sparerib en lasagne bestellen

Gister hebben we Antiloop gegeten, het is wel lekker maar ik zou het zelf niet voor een 2^e keer bestellen. Wel apart omdat een keer te eten.

Vandaag hang ik een beetje thuis rond, voel me een beetje ziekjes, erg koud en spierpijn. Voelt als griep.

Nog even in de gaten houden, anders ga ik morgen naar het ziekenhuis, ze kennen hier namelijk geen huisarts.

Als het morgen goed is, ga ik terug naar Ngomoni.

Tot volgende week,

Groetjes Nienke

Zondag

Terug naar Ngomoni met de Matatu, erg lang op het busstation zitten te wachten. We hadden om 13:00 al met onze buddy afgesproken om er zeker van te zijn dat we een plaatsje in de bus hadden, vorige keer hebben we bijna de hele weg gestaan.

Alleen wat Alex ons niet had verteld is dat de bus pas om 15:00 vertrekt, dat betekend dat de bus ongeveer om 16:00 echt vertrekt.

Ik had het genoegen dat er een leuke vrouw met een heerlijke zweetlucht naast me kwam zitten, dat was ff minder. Verder een relaxed busreisje.

Maandag t/m donderdag

Veel kunnen bouwen. We hebben de vaart er aardig in, en het lukt ons nu om in 2 dagen een hele Jiko af te ronden, binnen en buiten.

Inmiddels zijn we echt bouwvakkers geworden ;)

We hebben er nu 4,5 gemaakt, en gaan a.s maandag 1 Juni nummer 5 afronden, en nummer 4 testen, het is nog niet helemaal duidelijk hoe lang we in Ngomoni blijven.

De planning nu is dat we er 7 Jiko’s gaan maken, dat betekend dat we nog 2 keer terug gaan.

Woensdag is DE grote marktdag, en dat betekend dat elk dorp/ community plat ligt, er worden geen dieren geslacht, winkels blijven gesloten en iedereen gaat naar de markt.

Ook Jozef is afgelopen woensdag naar de markt geweest, Jozef is een van de medewerkers van Sasol gespecialiseerd in de zanddammen, hij zit samen met een team voor ongeveer 1 jaar in een dorp om hier alle bouwactiviteiten af te ronden.

Voor een klein beetje ontspanning is hij woensdag een paar biertjes gaan drinken bij de markt, had ik er nog niet bij vermeld de markt is op 1 uur lopen van Ngomoni, gelukkig had hij een fiets. Op de terugweg kwam hij erachter dat ie toch een klein beetje te veel had gedronken en dat het verstandiger was om even te gaan slapen, dat even is de hele nacht geworden, en in zijn slaap is zijn fiets en zijn telefoon gestolen, erg stom maar toen we hem donderdagochtend bij het ontbijt zagen was hij nog zo overdonderd dat het erg grappig was.

Het eten was afgelopen week behoorlijk eentonig, de hele week rijst met bruine bonen, dit hebben we op vrijdag en zaterdag goed weten in te halen doordat de nieuwe supermarkt geopend is, echt mega groot.

De huidige supermarkt (Happy Family Supermarket) is een soort van buurtsuper, maar al erg luxe voor Kitui omdat het verlichting heeft. Hierdoor kunnen ze savonds na 7 uur ook geopend zijn.

De nieuwe supermarkt Naivas is meer volgens het Amerikaanse model, heeft 3 verdiepingen en verkoopt naast levensmiddelen ook fietsen, koelkasten, kleding, tv’s en bouwmaterialen.

Voor het eerst in hun leven zagen de mensen in Kitui verpakt vlees. Er kwamen kinderen naar ons toe of we met ze mee willen lopen, dan lieten ze ons een appel zien. Ze kennen hier namelijk geen appels, en al helemaal geen groene.

De kinderen leren op school dat appels rood/ groen zijn.

Ze verkopen ook chips, nootjes en ijsjes….

Het lijkt bijna te veel luxe voor zo’n Afrikaans plaatsje, en zeker de ondergang voor de kleine buurtsuper. Ik denk niet dat Happy Family hier tegen op kan boksen.

Dat zal helemaal wennen zijn zodra we weer terug zijn in Ngomoni. De laatste week beviel erg goed, vond het best vervelend dat we weer terug gingen. Je zit namelijk 2,5- 3 uur in een bus en 2 dagen later weet je dat je weer terug moet…..

Vandaag (zaterdag) op bezoek geweest bij onze buddy. Zijn hele familie ontmoet, Alex is de oudste zoon en hij heeft daardoor veel verantwoordelijkheden voor de hele familie.

Je merkt echt dat hij het aanspreekpunt van de hele familie is, al zijn broers wonen ook bij elkaar, en zijn ouders leven ook op hetzelfde erf

Alex heeft 4 kinderen, waarvan zijn oudste dochter vorig jaar oktober is overleden aan een hersentumor, 18 jaar. (Nu heeft hij nog 1 meisje en 2 jongens.)

Ze ligt begraven naast hun huis, dat is heel erg normaal om hier je dierbare familieleden naast je huis te begraven.

We hebben samen met hem foto’s van de begrafenis bekeken, en haar graf bezocht.

Heel bijzonder om dat te zien.

Bedankje

Gelukkig nog niet ziek geweest, en dat is toch ook wel even een vermelding waard. De meeste mede studenten hebben ontzettende buikpijn of zelfs diarree gehad maar ik breng het er nog steeds goed van af !! Gelukkig, want volgens mij wil je ook niet graag ziek zijn als je alleen een gat in de grond hebt zonder WC papier.

Hierbij wil ik de GGD regio Twente ook nog bedanken voor de goede hulp, Jacolien, Dr. BeuvinK en Anouschka.

Bedankt voor alle tips, en de goede hulp tijdens mijn vaccinaties, zo’n held was ik in het begin ook niet.

Hier in Kenia in een korte tijd veel bijgeleerd, en nu gaan de tips ook echt leven…

Geniet elke dag weer volop van mijn klamboe en de deet, het is in Ngomoni gelukkig zo droog dat er nauwelijks insecten rondvliegen. In Kitui is het een stuk natter en merk je meteen dat er meer muggen zijn.

Zondag 31 Mei

Morgen vertrekken we weer naar Ngomoni, en zullen weer op vrijdag terugkomen. De matatu vertrekt om 7 uur uit Ngomoni naar Kitui.

Zaterdag 6 Juni hebben we een uitje gepland met alle studenten en Sasol medewerkers, we gaan namelijk naar Mysterious Hill, hier schijnt het water niet naar beneden te stromen maar omhoog. Ben benieuwd !!!

Zal proberen a.s vrijdag of zondag weer een berichtje te plaatsen.

Groetjes Nienke

10 dagen in de bush

Eerst wil ik iedereen bedanken voor de leuke reacties in mijn gastenboek, de lieve smsjes en mailtjes. Echt geweldig om contact te houden met Nederland.

Mam en pap, familie, vriendinnen, Pimpelle, Ellen, Ireen en Joan en de Buren, klasgenoten, trainers van de ijsbaan…. echt super leuk om van jullie te horen.

En Tom super veel suc6 met je examens !! Ik weet zeker dat je het gaat halen, en in Augustus halen we het examenfeestje gewoon in.

Mijn eigen telefoon heeft het helemaal opgegeven bij terugkomst in Kitui. Heb gelukkig voor 23 euro een degelijk Nokia toestel kunnen kopen, maar ben wel alle nummers kwijt L

Dus mocht je me willen smsen, zet er aub je naam even bij… dan weet ik van wie het smsje is.

Mijn eerste dagen in Ngomoni:

 Maandag 11 Mei

Begonnen met boodschappen doen, en matrassen van het kantoor naar de bus slepen. Gelukkig hielp Alex (onze Buddy) hierbij

Om 15:00 naar het station om met de Matatu naar Ngomoni te gaan. Het is heel normaal dat alles hier te laat is, dus zo ook de bus, we vertrokken om 15:45.

Na 3 uur rijden, dwars door droge rivieren, hoge heuvels en dorre stukken land kwamen we in Ngomoni aan. Tja wat kan ik er van zeggen, het is kaal, eigenlijk bestaat het dorp uit 1 straat. Verder was het donker en moesten we snel onze slaapplek slaap klaar maken, er is namelijk geen elektriciteit, snel een aantal kaarsjes aan, en de eerste kakkerlak dood meppen uit mijn nieuwe onderkomen. Brr ..

Op tijd gaan slapen, morgen voor de eerste dag bouwen.

Dinsdag 12 Mei

Vroeg opstaan en ontbijten aan de overkant van de straat bij een ander “hotel”. En meteen s’ ochtends mijn kamer beter kunnen bekijken, het is een kale kamer van 3 bij 3m met veel stof, 1 raam en op de muren sporen van klei huisjes waar de insecten in wonen. Aai hier zit ik dan de komende 6 weken..

Vandaag ook voor het eerst naar de wc geweest, naja wc, het is een gat in de grond in een schuurtje achter onze kamers… En het stinkt !! Echt niet normaal !

Ik vind het al vies als ik van mijn huis in Enschede naar het station loop en als er iemand in een steegje heeft lopen plassen, nou deze geur was 10 keer zo erg, en geen wc papier en geen water om door te trekken. Lang leve de zakdoekjes uit Nederland !

Het dak was kapot en er lopen kakkerlakken en hagedissen door de wc…. Brr dit is niet wat ik had verwacht en had gehoopt.

Na het ontbijt op weg naar het 1^e gezin om te bouwen. Dit was maar een half uurtje lopen. Tussen de middag eten we warm bij de gezinnen waar we bouwen. 1^e dag verliep goed, snel kunnen bouwen, de Jiko is binnenin de kookhut al helemaal klaar,

We begrepen van onze buddy dat de jiko bouwen uit 3 stappen bestaan, 1^e dag binnen, 2^e dag de schoorsteen buiten en dan de 3^e dag afronden.

We hebben vandaag zo hard gewerkt dat ik wel het gevoel had dat het in 2 dagen kon., dat betekend eerder naar huis, en dat zie ik wel zitten.

Vanavond voor het eerst kunnen opfrissen. Met de ezels haalden we water uit de rivier gehaald verderop, dit water was bedoel op je te wassen en je was te doen.. 

Dat betekend dat je water uit de jerrycan in een wasteiltje doet en je dan primitief kan wassen. Ik mis Kitui nu al, laat staan Nederland waar ik gewoon de kraan aan doe en het bad laat vollopen. 

Woensdag 13 Mei

Na vandaag bleek toch dat we nog een dag terug moesten komen, het bouwen viel tegen vandaag, ging niet zo hard als dat ik had verwacht.

Vandaag de schoorsteen buiten afgemaakt. Op tijd gaan slapen.

Het eten is ook erg lastig weg te krijgen, we krijgen hier Ugali (maispap) of rijst met bonen en soms skuma wiki ( soort van te zoute spinazie) tussen de middag, en dat de aankomende 6 weken….

Donderdag 14 Mei

Vandaag was Oma jarig, en heb ik haar ff kunnen bellen. Echt leuk om haar even te horen, en ze was verrast om mij te horen.

Laatste dag bouwen bij het 1^e gezin, vandaag de zijkant glad gemaakt met cement en de handvaten voor de pannen gemaakt, een soort van verhoging zodat je de pannen er beter uit kunt pakken.

Vrijdag 15 Mei

Vroeg op pad naar het 2^e gezin, pff we hebben 1:15 moeten lopen.. Dat was wel erg ver om op je werkplek te komen. Het 2^e gezin woont aan de voet van de heuvel/ berg dus het was klimmen op de vroege ochtend.

Het was een groter gezin dat bij de 1^e Jiko en ook een stuk armer, dit kon je meteen zien aan de kleding en het erf.

Meteen vrienden gemaakt met de 8 maanden oude dochter, wat een lieve schat. Haar vader vroeg me of ik haar mee wilde nemen naar Nederland zodra ik terug ging, ik kon haar namelijk een beter leven bieden. Dan krijg je wel een brok in je keel..

Dat is toch verschrikkelijk dat ze aanbieden hun kind af te staan zodat het een beter leven kan krijgen in een ver vreemd land.

Vanavond ook echt een dipje gehad, door alle dingen die ik vandaag heb gezien.

( de jiko binnenin de keuken is helemaal klaar, morgen de schoorsteen buiten bouwen)

Zaterdag 16 Mei

Vandaag een gewone werkdag voor ons, hard gewerkt en de schoorsteen afgerond.

Maandag nog terug komen voor de afwerking.

Zondag 17 Mei

Eindelijk, onze eerste rustdag hier in Ngomoni…

Lekker niets doen vandaag, heb mijn boek uit kunnen lezen.

Vanaf 9:00 uur is er iedere 3 uur een 3 uur durende kerkdienst, waar dan ook de hele omgeving van kan meegenieten dus echt rust heb je niet op zondag hier.

Ze hebben geen electriciteit maar wel een generator om de microfoon op aan te sluiten zodat ze de kerkdienst kunnen houden midden op de weg. Het hele dorp loopt uit en zit dan in een kring rond de spreker…

Maandag 18 Mei

Laatste dag bouwen bij het 2^e gezin, maar eerst voor de evaluatie naar het 1^e gezin. Hier hebben we de eerste Jiko aangestoken. En hij brandde GEWELDIG !!!

De 1^e Jiko hebben we volgens ons nieuwe concept gebouwd, en de 2^e jiko is volgens Alex zijn concept.

Het grote verschil tussen onze Jiko’s is dat wij een luchtinlaat hebben zodat er een betere verbranding optreed, en dit zie je meteen terug in de rookontwikkeling in de keuken en de heldere witte rook uit de schoorsteen.

Middags naar het 2^e gezin. Onderweg nog iets aparts meegemaakt, er stond een groepje vrouwen aan de kant van de weg te wachten op de bus. De hoogzwangere vrouw had al weeën en de bus kwam te laat, en de vrouw is langs de kant van de weg bevallen van een gezond meisje. Hier in Kenia kan dat gewoon !!

Dinsdag 19 Mei

Vandaag een rustdag, de stenen waren nog niet klaar bij het 3^e gezin.

De tas al ingepakt voor donderdag.

Vandaag is Onesmus langs geweest, hij is een soort van manager bij Sasol.

We hebben ons target besproken, dat we waarschijnlijk de 10 Jiko’s in 6 weken niet gaan redden, maar dat bleek geen probleem te zijn. Het was alleen een doel, en hij vertelde me dat er bijna nog nooit een target gehaald was… Oke!

Woensdag 20 Mei

1^e dag bouwen bij het 3^e gezin, en dit ging als een speer. We hebben een nieuwe buddy van de Kitui School erbij, hij studeert een soort van Werktuigbouwkunde en gaat ons helpen.

Vandaag de Jiko binnenin de keuken afgerond, en de schoorsteen buiten ook volledig klaar, nu alleen nog maandag de afwerking.

Morgen terug naar Kitui, echt zin in

Donderdag 21 Mei

De matatu zou ons om 9 uur ophalen, en ook hier was de bus weer te laat. We gingen om 10 uur pas weg. Na een half uurtje de andere jongens van het WTB team opgepikt, die sliepen een dorpje verderop. En toen vol gas door naar Kitui !!

Savonds een meeting met de staff en alle studenten, en gegeten bij Parkside Villa.

Heerlijk een keer iets anders dan 10 dagen de gebruikelijke Keniaanse gerechten.

Vrijdag 22 Mei

Relax dagje! Vandaag de was van 10 dagen weg gewerkt en naar het kantoor geweest op mijn blog te plaatsen, niet gelukt omdat er geen internet was.

Zaterdag 23 Mei

Hier heb ik echt naar uitgekeken, vandaag de hele dag aan het zwembad gelegen. Schoon worden en relaxen !! Heerlijk ! Was lekker warm vandaag, en meteen ook lekker bijgekleurd.

Zondag 24 mei

Vandaag eindelijk het verhaal kunnen plaatsen op de site. Tas alweer inpakken voor Ngomoni, dit keer blijven we tot vrijdag, dat zijn maar 4 dagen.

Tot snel,

Liefs Nienke

Gister kregen we meer informatie over ons project.

We gaan in totaal 15 Jiko's bouwen, 10 Jiko's in Ngomoni en 5 Jiko's in Kitui Central.

Natuurlijk hebben we een klein beetje informatie ingewonnen over Ngomoni, het is een klein dorpje op 40 Km afstand van Kitui. In Ngomoni hebben ze geen electriciteit en geen water. Geen water waren we al een klein beetje aan gewend, we zullen nu nog beter moeten opletten wat we met het water doen, omdat we het niet meteen kunnen bestellen zoals in Kitui.

Geen electriciteit zal apart zijn, nu hebben we wel gewoon verlichting, in Ngomoni hebben we kaarsen en olielampen.

We vertrekken zeer waarschijnlijk a.s zondag 11 Mei.

Ik zal dan ook geen bereik meer hebben met mijn telefoon, en ook geen berichten meer kunnen plaatsen op de site. We proberen in de weekenden terug naar Kitui te gaan.

We zullen 6 weken in Ngomoni blijven, daarna gaan we 4 weken in Kitui Central bouwen. De laatste 2 weken zijn om het verslag af te maken, en dan hebben we de eerste week van Augustus om vakantie te vieren.

Hoi Allemaal,

Poging 3 om een bericht te plaatsen, het internet is erg traag en we hebben ook last van stroomuitval :S

Vind het super leuk dat iedereen berichtjes plaats, dus iedereen bedankt voor de mailtjes, krabbels, smsjes en reacties op de site.

Hieronder een update van de afgelopen dagen:

30 April: de reis:

De reis ging prima, natuurlijk erg vermoeiend. 2 keer overstappen en een aantal uren wachten op het vliegveld.  We kwamen om 3:40 aan in Nairobi zoals verwacht, helaas stond onze buddy niet te wachten. Vanwege een communicatie foutje dacht Little Sam dat we zaterdagochtend zouden aankomen. Meteen een keniaanse Sim kaart gekocht en proberen te bellen. Om 6:30 Sam te pakken gekregen, gelukkig kon hij ons om 7:00 ophalen. Op het vliegveld wordt je belaagd door iedereen die je iets wil verkopen, en die je een taxi willen aanbieden, ook dit is in het begin erg wennen.

Rond 7:15 kwamen we aan in ons " hotel" het Bush House. Helaas was het volgeboekt. Wel hebben we een paar uurtjes kunnen slapen in de kamer van de staff. Ook hier moet je je niet te veel bij voorstellen, dit is muf hok met 2 bedden en een klein ventilatie rooster. Brrr..

Gelukkig geen last van een jetlag, het verschil in tijd is ook maar 1 uur ( 1 uur later), dat scheelt ook wel.

1 Mei Rondleiding Nairobi

Om 9:00 de andere groepen ontmoet aan het ontbijt. Het labteam was net een dag eerder aangekomen. Erg leuk we konden meteen aansluiten bij de rondleiding door Nairobi.  Om half 11 in de Matatu (busje) naar het olifanten weeshuis. Vanuit heel Kenia worden hier verstoten olifantjes naartoe gebracht om te worden verzorgd, op dit moment hadden ze ook een mini neushoorn. Echt heel gaaf om dit van dichtbij te zien. Dit is wel een toeristische spot omdat het alleen elke dag van 11 tot 12 geopend is.

Hierna doorgereden naar het Giraffe center, hier konden we de giraffen voeren en aaien. Ook super gaaf!!! Hebben ook een rondleiding door de vogeltuin gekregen. s'middags gegeten in een luxe eetgelegenheid, waar we patat met kip hebben gehad.

Als laatst naar het krokodillen center, ook hier hebben we een leuke uitleg gehad. Bij dit center zat een soort van kermis/ speeltuin.

savonds gegeten in een butenwijk van Nairobi bij een Indiaan, dit vond ik zelf niet zo'n succes, verder dan de toast ben ik niet gekomen, ook de eerste avond dat het super hard regende ;(

Om 4uur alweer wakker, omdat de nieuwe groep was aangekomen in het Bush house.

2 Mei  Reis naar Kitui

9:00 ontbijt, en dat was goed te eten. Een echt Engels ontbijt met pannenkoeken, toast, gebakken ei en een worstje :D

om 11:00 klaargemaakt om naar Kitui te vertrekken. Integenstelling tot Nairobi is de weg naar Kitui niet verhard, een gedeelte wel en een gedeelte niet, dit is erg vreemd, de weg houdt gewoon opeens op.

Heb nog weinig verteld over de wegen en het verkeer, iedereen rijdt hier te hard. Ook erg wennen is dat iedereen hier links rijdt (Britse kolonie) Met alcohol op het verkeer in is ook geen uitzondering hier,  verkeersregels doen ze hier ook niet aan. Het zijn de regels van de Jungle. Inhalen kan ook van 2 kanten, roetfilters hebben ze nog nooit van gehoord en denk ook dat de meest auto de Nederlandse APK niet doorkomen. Deuren die niet sluiten, voorruiten die kapot zijn .. Bizar !

4,5 uur gereden om in Kitui te komen ( afstand van 160 Km)

Korte rondleiding van Jelte (hij zit hier al 4 weken) door Kitui en toen boodschappen gedaan. Meteen kregen we te maken met Mzungu prijzen ( mzungu = Blanke) Ze denken namelijk dat we superrr rijk zijn en doen er niet moeilijk over om de prijs te verdubbelen. 100 shilling is 1euro, voor 50 shilling heb je ongeveer 20 bananen en voor 35 shilling heb je een klef brood. 500ml Cola is 75 shilling

3 Mei Relaxte dag

Zondag was het vooral wennen aan het weer, het is hier echt warm.  Kennis gemaakt met de buren en de buurkinderen. Ook voor de eerste keer kunnen douchen in Kitui, met koud water maar daar wen je snel aan.

4 Mei Rondleiding Kitui

9:00 bij het Sasol Office, het kantoor van de organisatie waar we voor gaan werken.

Kennis gemaakt met de Buddy's. Voor het Jiko project hebben we Alex Kula als Buddy een man van middelbare leeftijd met nog 2 tanden in zijn mond, maar met een schat aan ervaring en erg veel mooie verhalen.

Met de buddy's van handel en toerisme Faith, Jennifer en Laban hebben we Kitui doorgelopen. Ook iets nieuws, alles en iedereen loopt hier, alles wordt te voet gedaan. Goed verbrand vandaag, ondanks factor 30.

Gegeten bij het labteam in het andere huisje, dit was erg gezellig. 

Om 19:00 wordt het hier donker, en om 19:15 is het donker.

5 Mei eerste Jiko's bekeken in omgeving

10:00 @ sasol afgesproken. Vandaag met Laban, Alex en Jasper op pad om een aantal Jiko's te bekijken. Volgens Alex staan er nu 40 Jiko's in de buurt. Weer een ontzettend eind gelopen, tussen de middag warm gegeten bij Andrew en Maria.

Voor het eerst Ugali (maispap) gehad... Het is niet vies, maar er zit weinig smaak aan.

s' avonds bij thuiskomt vega spagetti gemaakt. De slagers zien er niet zo fris uit, we durven nog geen vlees te kopen. Het vlees hangt zonder koeling in de vitrine aan een haak.

15:00 bespreking met An en Alex. Ons project werd uitgelegd, en wat nu precies de bedoeling is.

Weer een nieuwe ervaring, de afgelopen dagen hebben we uit de kraan nog water gehad om de wc door te spoelen en om de afwas te doen maar vanavond kwam er geen water uit. Via onze bewaker (bewaakt elke avond ons huis, vincent) kregen we te horen dat er een probleem was met de waterleiding en dat het nog een week kan gaan duren.

Nu haalt het hulpje van de buren water in een jerrycan om de wc door te spoelen, en douchen we met een 0,5 liter.

Dat was een kleine update van de eerste week in Kenia.

Probeer snel weer een bericht te posten.

Hoi Allemaal,

Jasper en ik zijn goed aangekomen in Kenia. De reis was zeer vermoeiend.

We zijn 1 dag in Nairobi gebleven en zijn nu in Kitui Town.

Vandaag onze 1e stagedag, een rondleiding door Kitui.

Probeer zo snel mogelijk een aantal foto's te plaatsen.

Groetjes Jasper en Nienke